Üfüqdə bir şəhər

Dostum, haqq yolda əziyyət olmaz, zəhmət olar. Zəhməti isə bu günə qədər hədər olan görməmişəm... ...Bütün xatirələr fani bir şimşək kimi qəfildən çaxıb yox oldu. İnsan ömrü sanki son nəfəsdə xatırladıqlarından ibarət imiş. Seyid Əzim Şirvaniyə həsr olunmuş bu əsər oxucunu həm mənəvi, həm də ictimai düşüncələrə aparır. Əsərdə şairin elm üçün yola çıxdığı Qahirə səfəri, orada yaşadıqları xüsusi yer tutur. Xristian Elias və müsəlman Zeynəbin qeyri-mümkün sayılan izdivacı qarşısında sərgilədiyi mövqe isə tolerantlıq və humanizm düşüncələrini ön plana çıxarır.