Sevgisiz milyon saniyə

Sağalıram, çünki hər şeyi daşımaq məcburiyyətində olmadığımı anlayıram. Yorulanda dayana bilməyi öyrənirəm. Hər kəsin yükü öz çiyninə uyğundur. Mənim yüküm də illərlə görmədiyim, amma daşıdığım ağrılardan ibarət idi. İndi onları bir-bir yerə qoyuram. Qaçmadan, utanmadan, özümü günahlandırmadan... Özümə qarşı daha yumşağam. Keçmişdə etdiyim seçimlərə nifrətlə deyil, anlayışla baxmağa çalışıram. Özümü bağışlayıram. Gələcəyi düşünmək artıq məni qorxutmur. Çünki bilirəm, bu dəfə öz tərəfimdəyəm... Bəzən ümid qığılcımlarını bir an itirirəm, ancaq bu dəfə onları tezcə tutub yerinə qaytarıram. Axı indi mən tək deyiləm. Sevgi ilə birlikdəyəm. Sağalmaq üçün başqa nə lazımdır?