Uşağın qəlbi

Herman Hessenin “Uşağın qəlbi” hekayəsinin çox sadə süjeti var. Uşaq atasının otağındakı əncir qurusundan bir neçəsini yemək istəyir. Daxili tərəddüdlər keçir. Əncir qurusu isə atasının otağındadır. Nəhayət, uşaq nəfsinin təlqini ilə əncir qurusunu oğurlayır. Atası bu “xırda cinayət”dən xəbər tutur. Atası onu haqq-hesab edəndə uşaq günahını boynuna almır. Bu halda atası yediyi əncirləri haradan aldığını soruşur. Uşaq yalandan deyir ki, əncirsatandan alıb. Atası həqiqəti üzə çıxarmaq üçün onun qulağından tutub əncirsatanın yanına aparanda, yolda uşaq günahını etiraf edib atasından üzr istəyir. Öz növbəsində atası da oğlundan onu bağışlamasını istəyir. Hekayə bu möhtəşəm cümlə ilə tamamlanır: Atam məni mənim onu bağışladığımdan daha da çox bağışlamışdı.