Evdəki yad

Bir ev. Bir ailə. Bir yad adam. Yaddaşını itirən gənc qadın gözlərini tanımadığı bir evdə açır.  Onu “ailəsi” adlandıran insanların heç biri doğma gəlmir. Pərdələr daim bağlıdır. Çöldən gələn polis sirenaları hamını təşvişə  salır. Hətta qulluqçu belə evdəki əşyaların yerini bilmir. Nəsə  heç düz getmir. Amma nə?  Qızın sualları cavabsız qaldıqca qorxusu artır. Kimdir düş
mən? Kimdir dost? Özünü yad hiss edən qadındırmı? Yoxsa əsl yadlıq bu evin öz içində gizlənib?  “Məktubdakı qadın” romanından yaxşı tanıdığımız İmran bu  dəfə də heç vaxt susmayan instinkti ilə müəmmalı qətllərin izinə  düşür. Amma düyünləri açmaq göründüyü qədər asan deyil. Hər  cavab yeni bir sirr gətirir, hər sirr isə daha qaranlıq bir dəhşəti 
gizlədir.  “Evdəki yad” nəfəs kəsən psixoloji trillerdir. Yaddaş, güvən  və ailə adı altında gizlənmiş qorxunc sirlər romanıdır. Tükürpərdici atmosferi, gözlənilməz dönüşləri və gərginliyi ilə oxucunu  ilk səhifədən sonuncuya qədər həyəcanda saxlayır.