Partlayan kerosinin sakitləşdirici səsi

İsveçrəli yazıçı Heinz Hellenin (1978) bu fəlsəfi romanının anonim qəhrəmanı sevgilisini Atlantik okeanının o biri tayında qoyub Nyu Yorka gəlir, təkbaşına yaşayır və yavaş-yavaş səbəbini anlaya bilmədiyi bir böhrana düşür. Sevgilisinə məhəbbət bəsləyir, amma küçədə yanından keçən hansısa cazibədar qadına laqeyd qala bilmir. Bütün emosional və fiziki həyatının fərqində olsa da, davranışını dəyişdirə bilmir və başqalarının heç bir çətinlik çəkmədən yaşaya bilməsinə heyrətlənir. Daha da pisi odur ki, onun beyni daim ətrafdakı dünyanı təhlil edir və onun insanlarla ünsiyyət qurmasını – istər dostları ilə futbol oyununa baxmaq, iş yoldaşları ilə içki məclisinə qoşulmaq, istərsə sevgilisinə nələrsə yazmaq olsun – demək olar ki, qeyri-mümkün edir. Romanın heç vaxt susmayan insan beyninin gündəlik həyatla bağlı fəlsəfi mübarizəsi bütün canlılığı, az qala mikroskopik təfərrüatı ilə təsvir edilir və yazıçı öz qəhrəmanının dili ilə bizə bu sualı verir: Əgər bir insanla münasibətimiz varsa, hərəkətlərimiz, hətta beynimiz belə narahatedici bir sirlə doludursa, o zaman necə yaşaya bilərik?