19-cu əsrin əvvəllərində Rusiya İmperiyası bütün Şimali Azərbaycan torpaqlarına sahiblənmişdi. Yalnız İrəvan xanlığı qalmışdı. Dəfələrlə bura edilən hücumlar nəticəsiz olmuş, qəhrəman qərbi azərbaycanlılar öz torpaqlarını şücaətlə qorumuşdular.
1827-ci ildə ruslar üçün İrəvan xanlığını ələ keçirmək ölüm-dirim məsələsi səviyyəsinə qalxdı, böyük qüvvə ilə təklənmiş xanlığı mühasirəyə aldılar.
167 gün davam edən mühasirə zamanı İrəvan qalasının divarları fasiləsiz top atəşinə tutuldu, qalaya gedən kəhrizlərə daş-kəsək dolduran ruslar müdafiəçiləri içməli sudan da məhrum etdilər. Amma yenə də "öldü var, döndü yoxdur" deyib, kişili-qadınlı hər kəs duruş gətirməyə and içdi.
Belədə düşmən tərəfin köməyinə xəyanət gəldi.