AZ
Stiven Kinq detektiv və psixoloji romanlar sahəsində müasir ədəbiyyatın ən tanınmış adlarından biridir. Onun əsərləri bir çoxları üçün sadəcə qorxulu hadisələrdən ibarət görünə bilər. Lakin diqqətlə oxunduqda bu hekayələrin içində insanın daxili aləmi, zəiflikləri, gücü və həyat qarşısında seçimləri ilə bağlı dərin fikirlər gizlənmiş olur. Kinqin qəhrəmanları realdır — qorxan, tərəddüd edən, çətinliklərə düşən, amma bütün bunlara baxmayaraq, yaşamağa davam edən insanlardır. Məhz bu səbəbdən onun romanları yalnız əyləncə deyil, həm də dərindir. Onlar oxucuya həyat haqqında düşünmək üçün səbəblər verir.
Məsələn, “It” romanında uşaqların qarşılaşdığı fövqəladə varlıq əslində onların içindəki fərdi qorxuların təcəssümüdür. Buradakı əsas fikir budur ki, insanın qarşılaşdığı qorxular bəzən xarici dünyadan deyil, onun öz içindən qaynaqlanır. Əsər göstərir ki, qorxular keçicidir, lakin həmin qorxularla necə davrandığımız, seçimlərimiz, bizi formalaşdırır. “The Shining” əsərində isə əsas qorxu elementi fövqəltəbii hadisələr deyil, insanın öz içindəki ziddiyyətlərdir. Alkoqolizm, aqressiya və ailə münasibətlərindəki gərginliklər nəticədə faciəvi hadisələrə gətirib çıxarır. Bu əsər insana göstərir ki, bəzən ən böyük təhlükə xaricdə deyil, öz içimizdə gizlənir.
“Stand by Me” (əsaslandığı “The Body” novellası) dostluq və yetkinləşmə mövzusunu ön plana çıxarır. Burada uşaqların keçdiyi yol sadəcə fiziki deyil, həm də mənəvi bir yolçuluqdur. Onlar bu səfər boyunca qorxu ilə, ağrı ilə və həyatın reallığı ilə tanış olurlar. Bu, oxucuya xatırladır ki, insan çox vaxt ən çətin anlarda əsl gücü dostluqda və birlikdə tapır.
“Misery” romanında isə yazıçı Paul Sheldon fiziki və ruhi təzyiqlərlə qarşı-qarşıya qalır. Bu əsər travmanın necə susqun və dağıdıcı ola biləcəyini göstərir. Paulun sağ qalması və özünü qoruması isə onu göstərir ki, çətinliklərlə yaşamaq mümkündür, amma bunun üçün əvvəlcə onları tanımaq lazımdır.
Stiven Kinqin “On Writing” adlı avtobioqrafik kitabı isə yazıçılıq sənəti haqqında deyil, eyni zamanda həyatda öz yolunu tapan insanın hekayəsidir. Burada yazmaq, ifadə etmək və yaratmaq bir növ sağalmaq və özünü tapmaq vasitəsi kimi təqdim olunur. Bu, hər bir oxucuya — yazıçı olsun, olmasın — motivasiya verir.
Nəticə etibarilə, Stiven Kinqin romanlarında qorxudan daha dərin bir şey var: insanın özü ilə qarşılaşması. Onun qəhrəmanları mübarizə aparır, yıxılır, qalxır, dəyişir və davam edir. Onun romanlarını oxuyarkən yalnız hadisələrin ardınca getmirsən, eyni zamanda öz düşüncələrinlə qarşılaşırsan. Bəlkə də, bu səbəbdən Kinq təkcə yazıçı deyil, həm də həyatın müxtəlif çalarlarını bizə göstərən bir güzgüdür.
